Ik lig op het strand, met het zand nog overal om me heen, en sta ik even stil.
Ik kijk terug op de afgelopen tijd. Op mooie momenten, moeilijke momenten en alles wat daartussenin zat. Er zijn momenten geweest waarop ik hard kon lachen, maar ook momenten waarop het leven zwaar voelde.
Een jaar geleden werd onze jongste dochter geboren. Een prachtige en bijzondere tijd, maar tegelijkertijd begon voor mij ook een moeilijke periode. Na haar geboorte kreeg ik te maken met een angststoornis.
Iets waar ik misschien niet altijd woorden aan kon geven en wat van buitenaf niet altijd zichtbaar was. Van binnen gebeurde er echter van alles. Angst kan je wereld kleiner maken en je soms het gevoel geven dat je jezelf even kwijt bent.
Tegelijkertijd ging het leven natuurlijk gewoon door.
We zijn inmiddels vijf weken geleden verhuisd. Daar ging een intensieve periode van drie maanden aan vooraf, waarin er veel geklust en geregeld moest worden. In die tijd kwam veel van de zorg voor de kinderen op mij neer.
Ik vond het loodzwaar.
Er waren momenten waarop ik moe was, overprikkeld raakte en het gevoel had dat alles tegelijk kwam. Het combineren van een verhuizing, klussen, een gezin en ondertussen ook proberen goed voor mezelf te zorgen, vroeg veel van mij.
Maar gek genoeg was het ook een hele mooie tijd.
Want ondanks dat het soms zwaar was, mocht ik ontzettend dichtbij mijn kinderen zijn. Ik zag ze groeien, maakte de kleine momenten bewust mee en was er voor hen. Juist die momenten, hoe klein ze soms ook lijken, zijn voor mij ontzettend waardevol.
En misschien is dat ook wel wat deze periode mij heeft geleerd: dat iets tegelijkertijd zwaar én mooi kan zijn.
Dat je ontzettend moe kunt zijn, maar tegelijkertijd dankbaar. Dat je het soms moeilijk kunt hebben, maar toch kunt genieten. Dat je soms even niet weet hoe je verder moet, maar toch iedere dag weer opstaat.
Ik merk dat ik steeds meer op zoek ben naar balans. Naar rust. Naar mezelf.
Misschien is dat wel wat ik op dit moment het meeste nodig heb: even terug naar mezelf. Opnieuw ontdekken wat mij gelukkig maakt, waar ik energie van krijg en welke dingen ik echt belangrijk vind.
Ik wil genieten van de kleine dingen. Van momenten die misschien vanzelfsprekend lijken, maar eigenlijk heel bijzonder zijn. Een lach, de zon op mijn gezicht, het geluid van de zee of gewoon een fijn moment met de mensen om mij heen.
En daarom wil ik gaan schrijven.
Schrijven geeft mij de ruimte om mijn gedachten en gevoelens kwijt te kunnen. Om mijn creativiteit de vrije loop te laten en woorden te geven aan alles wat er in mij omgaat.
Ik wil jullie meenemen in mijn verhaal. Niet alleen in de mooie momenten, maar ook in de momenten die moeilijker waren. Want juist die momenten maken ons wie we zijn.
Misschien herken je jezelf in sommige van mijn verhalen. Misschien haal je er iets uit. Of misschien lees je gewoon mee.
Wat de reden ook is, ik vind het fijn dat je hier bent. ❤️
Dit is mijn verhaal. Met alle mooie, moeilijke, chaotische en bijzondere momenten die daarbij horen.
En ik heb het gevoel dat dit nog maar het begin is.
Tot de volgende blog. ❤️
